*leraar*: "Maaike, nou ben je de grootste van de klas, en toch krijg het voor elkaar het minst ver boven je tafel uit te komen.."

Weetje van de dag

"De Britse kunstenaar Freddie Yauner heeft een broodrooster gemaakt die
de toast 2 meter en 58 centimeter de lucht in katapulteert."


Ohja, en morgen ga ik op profielwerkweek. Met aardrijkskunde lekker naar zuid-Limburg.
Wordt vast leuk!

Weet je dat ook weer...

Tot ziens!

Nou jongens, ik ga morgenochtend op vakantie! Na al lekker twee weken thuis gezeten te hebben, wetend dat ik over ben naar 6VWO (jippie!), ga ik morgen gezellig met mijn ouders en Job richting Hongarije, Slowakije, Polen en Praag. Rondje Oost-Europa dus :)
Wordt vast leuk!!
Tot ziens over drie-en-een-halve week!

Spontane avond

Over spontane avonden gesproken, gisteravond, dat is wel een goed voorbeeld. Na een zeer geslaagde BBQ besloten Dino en ik dat het leuker was om iets anders te doen dan naar huis gaan. En zo gebeurde het dat wij, na een heerlijke ijsje genuttigd te hebben bij Bernard, op ons fietsje stapte en overgingen op wat er op ons pad zou komen.

Voor de rest van het verhaal en een uitgebreid filmverslag, zie de blog van Dineke.

Wentelteefjes

Ik: *Komt thuis en treft Job aan met een 'out-of-bed-look' in pjama*
Job: Morgûh
Ik: Goedemorgen
Job: Was het leuk op school?
Ik: Ach...
Job: Wat heb je allemaal gedaan?
Ik: Ja, van die dingen.
Job: Oh, met die mensen!
Ik: Ja klopt, was wel lache.
Job: Zal ik wentelteefjes voor je maken?
Ik: Ja lekker!
Job: Dacht ik al, ik zag je zo kijken 'waarom maakt Job nou geen wentelteefjes voor mij?

*later*

Annelies: Weet je het recept wel?
Job: Nee. Met melk en ei en kaneel.
Annelies: Je hebt ook een bord nodig en suiker.
Job: Nee, suiker moet later erbij, ik weet het wel. *terwijl het bord overstroomt*

Job komt erbij staan terwijl ik dit typ, maar rent daarna in paniek naar de keuken: 'OHJEE!'

Een lucht van verbrand kaneel vult de kamer en Job komt terug: Maaike, pannekoeken mislukken de eerste keer toch ook altijd??

Ik en Annelies zijn zeer benieuwd...

'Handbal'

Vandaag had ik weer fitness. Elke week braaf en trouw met Mir dl en Dino. Niet iets heel bijzonders. Onze vaste fitnessleraar had besloten spontaan op vakantie te gaan naar Suriname, dus kregen we iemand anders. Na ons vaste uurtje gefitnesst te hebben, kwamen we erachter, dat er niemand van de groep na ons was, dus we gingen nog lekker even door met sporten :) Nou ja, sporten...
Het eindigde in de volgende situatie:
3 lichtelijk vage, doorgeslagen meiden, 2 geflipte fitnessleraren die zich met de situatie geen raad wistten, schuivend op hun kont door een zaaltje, om zittend 'handbal' te spelen.

Een hilarisch gezicht..!

Obesitas..?!

Dan denk je, kom laat ik een wachtwoord gebruiken zodat niet iedereen mijn blog kan gaan spammen. Vertel je één keer in vertrouwen, om gegronde redenen, het wachtwoord aan iemand (een zekere M. de L. in dit geval) en je blog staat vol met obesitas...
Misschien wordt het tijd om mijn wachtwoord te veranderen... Weet iemand hoe dat moet? :)

Dit is trouwens het plaatje dat de grappenmakers i.p.v. het fruitplaatje hadden neergezet:


Rupsje nooit genoeg is wel een leuk verhaaltje trouwens!

Rupsje Nooitgenoeg

Uit een eitje kruipt een rupsje, dat op zoek naar eten gaat. Iedere dag eet zij meer en meer en meer en meer en meer en steeds meer... De honger bleef en het rupsje bleef maar eten... (OBESITAS!!)
Op een mooie dag besloot zij een cocon te maken om haar heen, als dat nog lukte met als dr vet rollen. Na veel passen en meten had zij een cocon ter grootte van een voetbal waar zij precies in paste. Zij sloot zijn ogen en viel in een diepe slaap.
Na 2 weken slapen word het rupsje wakker en eet, ja eet, want zij had nogsteeds een beetje honger, en nee zij had geen lindworm, maar zij at zich dus een weg naar buiten.
Toen zij dapper zijn pootjes wilde strekken onder zijn, tot dan toe dikke lichaampje, kwam zij tot de ontdekking dat zij nog maar 4 pootjes had!
'Oh alle appeltjes aan een steeltje!' riep het voormalige rupsje
'heb ik dan zelfs mijn eigen pootjes op gegeten?'

Van schrik viel zij van het blaadje waar zij zijn laatste 4 pootjes op had laten rusten. Voor zij het wist, lag zij niet op de grond, maar fladderde zij met krachtige halen door de lucht. Zij was geen vet, dik en obesitas rupsje meer dat niet op kon houden met eten. Maar zij had zijn dikheid in iets moois gestoken en was veranderd in een VLINDER:D

Het moraal van dit verhaal: Eet veel, eet meer en eet het meest, want ooit zul je veranderen in een vlinder!

Toedels,
Rupsje nooitgenoeg (lees: maaike)